Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

April 05 2018

Masz trudny charakter, bywasz pyskata i rozbrajająco bezpośrednia. Na wszystko masz odpowiedź, dobrze się czujesz w towarzystwie ostatniego słowa i czasami nie jest ci po drodze z pokorą. Ironicznie uniesione brwi zdradzają więcej, niż byś chciała a wysoko podniesiona głowa denerwuje chłopców, którzy nie potrafią do niej doskoczyć.

Jesteś też jednak lojalna aż do granic wstydu. Każdą emocję przeżywasz całą sobą, aż do granic serca. Zawsze można liczyć na twoje poczucie odpowiedzialności i ufać twoim słowom - znasz tylko szczerość, tę do bólu. Nie znasz nudy i chętnie zarażasz świat pozytywną energią. Bez względu na wszystko, żywisz nadzieję i wiarę w ludzi.

W świecie pełnym fałszu, pustych frazesów, konwenansów i sztucznych uśmiechów, nie waż mi się zmieniać! Wcale nie musisz pasować do tego śliskiego, politycznie poprawnego otoczenia. Nie staraj się w nie wtopić, nie daj mu się stłamsić. Bądź sobą. I świeć w tym szarym tłumie."


— listy do Małej
Reposted fromataszka ataszka

March 25 2018

"Stoję na środku drogi z odchyloną w tył głową i gapię się w niebo. Tak łatwo można zapomnieć, jak cudowny jest świat."
— William Wharton - "Al"
Mogę spać mało, nie spać wcale, mogę być daleko, mieć problemy, zimne ręce, sytuacje bez wyjścia, mogę iść w deszczu i mieć bose stopy, mogę biec, uciekać, ale zawsze mieć przy sobie kogoś w tym wszystkim, z kim będę szczęśliwa. A przed tym być szczęśliwa ze sobą samą, być samą sobą, tak by to pochłaniało mnie bez reszty, a ten kto ze mną by był akceptowałby to, fascynował się tym i dawał mi wolność w byciu totalnym zaprzeczeniem realizmu i życiem tym, co dotyka mnie wewnątrz, na życie moimi marzeniami.
— -
Reposted fromyourtitle yourtitle viaataszka ataszka

March 13 2018

Dawno przestałam wierzyć w ludzkie p*eprzenie jak mają źle w życiu. To znaczy – wierzę, że niekorzystnie odbierają swoją sytuację, ale nie wierzę, że mają naprawdę, aż tak źle jak opowiadają. Ludzie mają skłonność do pogłębiania percepcji negatywnych stron życia i jednocześnie skłonność do niedoceniania tego, co dobre. Dawno przestałam wierzyć w słowa „na zawsze” i „na serio”. (...) Zdarzało się przecież, że ludzie zalewali mnie swoimi emocjami, jakbym była konfesjonałem. Po czym lekko odlatywali ku swoim marzeniom. A ja? Zostawałam z tym wszystkim. Sama. Czasami nawet nikt nie zapytał co u mnie, jak się trzymam. Nie. Istotne było tylko to, co się działo w ich życiu. Ważne było aby odbyć acting – out z moim udziałem, niekoniecznie za moją zgodą. W końcu przyzwyczaiłam się do tego, że nie mówię o swoich problemach. I to wcale nie wynikało z mojego wyboru. Wynikało z samotności. Nie miałam komu opowiedzieć o tym co czuję. A nawet jeśli próbowałam, to słyszałam, że przecież jestem silna – zawsze sobie poradzę sama. Pewnie. Przecież jestem z kamienia. Nie to co oni – delikatne stworzenia, które trzeba chronić przed każdym podmuchem wiatru obojętności. W końcu nauczyłam się jak nie być gąbką chłonącą uczucia innych, chociaż umówmy się – jeśli ktoś już się taki urodził, to w pełni nigdy tego nie zmieni. Może jedynie pracować nad tym, żeby tak silnie nie doświadczać całego otoczenia. Więc wciąż nad sobą pracuję. Nad stawianiem granic. Nad tym żeby przede wszystkim troszczyć się o siebie i swoich bliskich. Żeby umieć trafnie ocenić człowieka i wiedzieć czy nasza relacja jest symetryczna, czy tylko chce wydrylować mnie jak śliwkę i iść dalej. Naiwność widać w moich oczach i tego nie ukryję. Jestem jak dziecko – ufność do świata w stu procentach i serce na dłoni. Otaczam się więc ludźmi, którzy potrafią to moje naiwne serce ochronić. Wysłuchać mnie, kiedy mi źle, chociaż nie jest łatwo skłonić mnie do jakichkolwiek zwierzeń. Osoby, na których mogę tak naprawdę polegać - mogę wyliczyć na palcach jednej dłoni. Ale to oni sprawiają, że mogą być sobą z całą tą swoją pop*eprzoną wrażliwością. Pozwolili mi zrozumieć, że to nie jest wada. Jest to cecha, która razem z innymi cechami buduje moją osobowość. A dawne znajomości? To relacje, które pokazały mi, że nie miałam przyjaciół – to oni mieli mnie. Zamknęłam ten rozdział. I więcej nie chcę już patrzeć w przeszłość.
— Aleksandra Steć
Reposted fromMsChocolate MsChocolate viaataszka ataszka
Jeżeli mężczyzna widzi silną kobietę, która radzi sobie ze wszystkim sama, powinien pogłaskać ją czule po głowie, pocałować w czoło i utulić ją do snu. 
Silne kobiety nie urodziły się niezniszczalne. Musiały dużo przejść i wycierpieć, aby przybrać zbroję. 
Niczego nie potrzebują tak, jak szansy, by poczuć się słabą i małą w ramionach mężczyzny, który im na to pozwoli.
— deliriavisionary.soup.
Reposted fromDeliriaVisionary DeliriaVisionary viaataszka ataszka

February 02 2018

Zauważam, że im jestem starszy, tym mniej lubię mówić. Zwłaszcza że ludzie dużo mówią, ale nie rozmawiają, nie wymieniają myśli, tylko paplają. To męczące. I nie spotykają się ze sobą, tylko powtarzają: "Dobra, to jesteśmy w kontakcie". Każdy jest gdzieś w sobie. Wymieniają komunikaty.
— .
Reposted frompalell palell viaweruskowa weruskowa

January 12 2018

Pokonuj złych ludzi swym opanowaniem. Nie daj się im wyprowadzić z równowagi. Jeśli są złośliwi, nie bądź złośliwy w zamian. Jeśli wściekły pies ugryzie cię, a ty ugryziesz go w odwecie, sam staniesz się psem.
— Budda Siakjamuni - wielka to sztuka.
Reposted fromcorvax corvax viaataszka ataszka

January 01 2018

A może tak przed tym Twoim wymarzonym spokojnym, ustabilizowanym, wygodnym i ciepłym życiem daj sobie szansę na przygodę? Na chwilę zwątpienia. Na spontaniczność.
Na wolność. Na odwagę. Na lenistwo. Na namiętność.
Na miłość. Na satysfakcję. Na zdarte kolana.
Na rozbijanie namiotu. Na lepkie od miodu całusy.
Na piękno ciszy.
Na silne ramiona. Na karuzelę w głowie. Na działanie.
Na wzruszenie. Na prawdę.
Uważaj tylko, bo może się okazać, że właśnie na to czekałaś.
— N. Belcik
Reposted fromheavencanwait heavencanwait viagabrynia gabrynia
Żyć na świecie tak długo i przeżyć tak mało – to hańba.
— Milan Kundera

December 22 2017

Historia, której nigdy nikomu nie opowiedzieliśmy i zapewne nie opowiemy, żyje w każdym z nas
Kiedy spytają Cię, jak się masz, odpowiedz po prostu, że wcale.
— A.A. Milne "Kubuś Puchatek"
Nikt nie przychodzi, nikt nie puka do drzwi, telefon milczy. Samemu dzwonić się nie chce, zresztą nie bardzo jest do kogo. Czytać się nie da; w ogóle nic się nie da.
— Jerzy Pilch, Moje pierwsze samobójstwo
Reposted fromdeviate deviate viaataszka ataszka

December 04 2017

Jest tylko jedna zasada: nie krępować się i robić to, na co ma się ochotę. Każdy ma prawo do własnego szczęścia.
— Sławomir Mrożek 1930 - 2013
Reposted fromankaottak94 ankaottak94 viaSilentForest SilentForest
Wystarczy powiedzieć: jebać to. Koniec. Albo ktoś się cieszy, że cię zna, że utrzymuje z tobą kontakty albo niech spierdala. Jeśli chcesz aby wszyscy cię lubili zacznij sprzedawać lody.
— Pokolenie Ikea
Reposted fromstormymind stormymind vianiskowo niskowo

December 02 2017

Kto walczy z potworami, powinien się strzec, by walka nie uczyniła go jednym z nich. Bo kiedy długo patrzysz w otchłań, otchłań zaczyna patrzeć w Ciebie.

— Nietzsche
Reposted fromszerszer szerszer
Wszystko wiesz (...) Ja wiem, że ty wszystko wiesz. Ty jesteś tak zwana mądra kobieta, o ile takie w ogóle istnieją. To znaczy najbardziej nieszczęśliwa. Dlatego, że jesteś mądra. Że wszystko zrozumiesz, że wszystko wybaczasz, że wszystko potrafisz mądrze ustawić. Za mądrość płaci się cierpieniem, Krystyno. Biedne, nieszczęśliwe, mądre kobiety. Żal mi was, bo prawie zawsze giniecie przez głupców.
— Marek Hłasko

November 11 2017

Jest coś zabawnego w powracaniu do domu. Wygląda tak samo, pachnie tak samo. Tak samo się czujesz. Zdajesz sobie sprawę, że tylko ty się zmieniłeś.
— "Ciekawy przypadek Benjamina Buttona"
Reposted fromcorazon corazon vianiskowo niskowo
„Każdego dnia zbieram okruchy swojego szczęścia. Moje życie, moje wybory, moje zakręty i wywrotki, moje emocje. Ziarenko do ziarenka. Miłość do miłości. Nadzieja do nadziei. Łza do łzy. Dużo tego mam. Moje małe szczęście. I te rozczarowania też są moje... Suszone kwiaty, muszelka znad morza, wspomnienie uśmiechu.”
— Gabriela Gargaś
Reposted fromataszka ataszka

November 07 2017

Jeśli właśnie próbujesz zjeść homara, którego nie lubisz, bo wolisz kluski śląskie i ciepły sweter zamiast sukni z gorsetem, to wstań od stołu.  Tu wszystko zależy od Ciebie. 
Reposted fromupinthesky upinthesky viaataszka ataszka

October 24 2017

By lepiej poznać ludzi
wystarczy tylko raz
zrobić coś wbrew ich woli.
— Woody Allen
Older posts are this way If this message doesn't go away, click anywhere on the page to continue loading posts.
Could not load more posts
Maybe Soup is currently being updated? I'll try again automatically in a few seconds...
Just a second, loading more posts...
You've reached the end.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl